Napisane przez: Hanuś | 2015/02/10

Wyspa Franklina – czyżby pierwszy i ostatni postój na Morzu Rossa?

Po dotarciu do Zatoki Wielorybiej nie udało nam się niestety zbliżyć do szelfu, nie mówiąc o próbie postawienia na nim stopy. Prognoza pogody nie dawała nam szans na podjęcie takich prób jeszcze przez kilka dni. Czas nieubłaganie ucieka i nierozsądnym jest zbyt długo bawić na Morzu Rossa. W drugiej połowie lutego pojawiają się pierwsze ciemne noce, co nie sprzyja żeglowaniu w lodach. Rośnie też prawdopodobieństwo występowania ciężkich sztormów. Ale i teraz pogoda nas nie rozpieszcza.
Po opuszczeniu Bay of Whales Mariusz zakładał płynięcie na zachód wzdłuż szelfu, by zahaczyć o Wyspę Rossa. Jednak szalejący sztorm narobił tyle zamieszania lodowego, że część zachodnia Morza Rossa wraz z Zatoką Mc Murdo i zazwyczaj wolną od lodu w tym okresie Zatoką Terra Nova zostały usłane białym szaleństwem. Jedynym miejscem wolnym od lodu wydawała się Wyspa Franklina. Mogliśmy myśleć o zakotwiczeniu u jej brzegów, gdyż nie jest rezerwatem objętym ochroną. Nie ma ona wprawdzie naturalnej zatoki, jednak prognoza wskazywała, że nie powinno przy niej mocno wiać. Na zachód i wschód zapowiadane było ponad 30 węzłów, a przy Wyspie Franklina ukształtował się pas spokojnej pogody. Możliwe, że oddalony o 80 mil wulkan Erebus na Wyspie Rossa w jakiś sposób osłaniał Franklin Island. Ale to tylko nasze hipotezy.
Płynięcie z Zatoki Wielorybiej do Wyspy Franklina zajęło nam 3 dni, pomimo iż jest to dystans 400 mil. Wiatr był bardzo niestabilny i często zupełnie siadał. Morze było z kolei bardzo rozbudowane po ostatnich kilku sztormowych dniach, co nie ułatwiało żeglugi. Mile upływały powoli, jednak bardzo miło. Brakuje nam już słońca, którego nie widzieliśmy od kilku dni. Wraz z płynięciem na północny-zachód zaczęły pojawiać się na niebie ptaki i mknące po wodzie wieloryby minke. Niestety nie miały one nastroju do zabawy. Sprawiały wrażenie, jakby gdzieś bardzo się spieszyły. My za to spokojnie żeglowaliśmy ku Wyspie Franklina. W sobotę postanowiliśmy przygotować specjalną kolację, by uczcić naszą wizytę w Bay of Whales. Warunki nie sprzyjały pracy w kambuzie, gdyż rozbujane morze rzucało łódką na wszystkie strony. Niemniej tatar Mariusza i jajka faszerowane Żuchelka zagościły na stole.
W niedzielne popołudnie ujrzeliśmy na horyzoncie Wyspę Franklina. Najpierw przywitały nas majestatyczne góry lodowe, a następnie wyłonił się kawałek czarnego lądu obłożonego lodowcem. Daleko na horyzoncie widać było także szczyt Erebusa, górujący nad Wyspą Rossa, odległego od nas o ponad 80 mil. Spokojne i bezpieczne do zakotwiczenia miejsce znaleźliśmy przy południowo-zachodnim brzegu wyspy. Błąd na mapach i w locji wynosi aż 3,5 mili. Ciekawi jesteśmy, jakie rozjazdy czekają na nas na zachodnim wybrzeżu Morza Rossa. Kotwicę rzuciliśmy na 15 metrach głębokości nieopodal plaży zamieszkałej przez kolonię pingwinów Adeli. Po przygotowaniu pontonów (jeden dowożący na ląd, drugi stanowiący zabezpieczenie) Mariusz, Doktore, Wojtek i ja pojechaliśmy na ląd. Reszta ekipy stwierdziła, że „z łódki też dobrze widać”. Miejsce warte było odwiedzenia, jak z resztą chyba każdy nowy kawałek na ziemi.
Trudno nam było znaleźć informacje na temat tej wyspy. Jej unikalność polega na tym, że jest jedyną tak odległą zarówno od bariery lodowej, jak i kontynentu. Jest rzadko odwiedzana mimo, że żyjąca tutaj kolonia pingwinów jest całkiem sporych rozmiarów, a lądowanie na plaży stosunkowo bezpieczne. Powitani zostaliśmy charakterystycznym zapachem pingwinowiska. Pingwiny Adeli wcześnie wylęgają się. Stąd gniazda zbudowane z kamyczków były w większości rozsypane. Pingwiny zamieszkiwały nie tylko całą plażę, ale i otaczające ją zbocza. Poprzyglądaliśmy się młodym, świeżo wypierzającym się pingwinom Adeli i rozłożonym na plaży fokom Weddella. Adeli są bardzo wdzięczne do podglądania. Są bardzo ruchliwe i ciągle gdzieś się spieszą. Wykorzystują przy tym swoje brzuchy, na których ślizgają się, jak na sankach, odpychając się tylko nóżkami. Przeuroczo wyglądają w wodzie, pływając w niewielkich grupach. W trakcie naszego spaceru zaczął sypać gęsty śnieg, który padał aż do rana. Dzisiejszy dzień musieliśmy rozpocząć od akcji odśnieżania pokładu. Katharsis II pokryta była kilkunastocentymetrową warstwą białego puchu.
Podczas odśnieżania i podciągania pontonu Misio nieźle mnie wystraszył. Poślizgnął się zeskakując z pontonu na pawęż i trzymając się jedynie cumy od pontonu wpadł do wody. Zamoczył się jedynie po pas, co i tak nie było miłym doświadczeniem, zważywszy, że woda jest poniżej zera…Szybko doskoczyłam z Doktore, żeby pomóc Michałowi wejść na pokład i po chwili był z powrotem na pawęży.
Od kilku godzin jesteśmy gotowi do wypłynięcia, ale jakoś nam się nie spieszy, żeby podnieść kotwicę i ruszać w hulającą dookoła zawieruchę śnieżną. Wiatr, zgodnie z prognozą stężał od rana. Przy Wyspie Rossa mocno wieje i jest dużo lodu, a i Terra Nova wciąż wietrzna i ustrojona w biel. Póki co relaksujemy się pod pokładem, ale lada chwila ruszymy dalej w rejs.


Responses

  1. Wolnej od lodu i spokojnej wody Wam zycze, uwazajcie na siebie!

  2. Miso, ja cię proszę Ty nie strasz kobiet ! A swoja drogą wiesz Haniu jakie traumatyczne jest dla faceta zanurzenie „sprzętu ” (tego poniżej pasa ) tak gwałtownie i w tak zimnej wodzie ? Uuuuuu !!! Siemka , Krzychu.

  3. Pozdrowionka z równie zimnych i śnieżnych Gliwic. Nie ma tam jakichś gorących ,wulkanicznych źródeł, aby się ogrzać? 🙂

  4. A jakie plany ? Gdzie dalej?

  5. W Gdańsku lato w zimie u Was zima w lecie.

  6. Kołobrzeg pozdrawia i podziwia.

  7. „Lądowanie” na dziewiczych lądach musi być bardzo ekscytujące! Gdzieś na krańcu świata … Zazdroszę!!! Jak byście jechali autem, życzyłbym zwyczajowo szerkości! Ale Wam życzę dobrej szerokości i długości!!! 🙂 Pozdrawiam serdecznie … l podziwiam. CU

  8. … Ale widzę na YB Tracking, że „Orzeł” szykuje się do następnego lądowania … Trzymam kciuki!!!

  9. Be a Hero!!! No pięknie i pozdrowienia dla Zefira „Ależ to się rusza – nie?…ja pierdziu!”

    Pozdrawiam!

  10. na YB Tracking wyglądacie jak bojer 🙂

  11. Tato, zadzwoń, mam dla Was nowe informacje z Polski 🙂

  12. Znów takie pięknie widoki z pingwinami w tle! Gdyby nie był ze mnie taki gigantyczny piechu to już bym planował jakieś wyprawy! No ale jestem strasznym domatorem, więc poleniuchuję jeszcze trochę, pooglądam zdjęcia. Może chociaż sny będzie miał pełne przygód, to nie męczące i bezpieczniejsze o wiele!

  13. Gratulacje od Federacji Tysiąca 😀

  14. gratulacje dla całej załogi . Podziwiamy was. Trzeba to kochać ! Mama Tomka i cała rodzina


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Kategorie

%d blogerów lubi to: